Doe-lijstjes

‘Als ik straks vakantie heb, dan heb ik tijd, dan ruim ik die kasten uit, dan maak dat fotoalbum, dan probeer ik dat lekkere maar tijdrovende gerecht eens te maken.’
Maar ja, zo met de kinderen gezellig een week thuis, is er toch weer minder uit mijn handen gekomen dan ik stiekem had gehoopt.
Mijn doe-lijstje is niet zo veel geslonken. Sterker nog: ik heb er weer wat aan toegevoegd!

Ik hoor het veel om me heen, vooral van vrouwen (hoe komt dat toch?). We willen zoveel en er is maar zo weinig tijd.
Ons hoofd zit vol met ideeën en er lijkt soms maar  weinig uit onze handen te komen.

Als we niet bezig zijn met plannen maken (dus bezig zijn met de toekomst) dan zijn we op een of andere manier wel bezig met overtuigingen die we van onszelf, van anderen of van de wereld hebben (dus bezig met het verleden).

Wanneer zijn we dan echt in het hier en het nu? Daar waar het echt dient te gebeuren.

Enkele jaren terug las ik een mooie zin:  ‘Ben met je hoofd, waar je lichaam is’.
Deze zin helpt me op momenten dat ik overloop, en even niet meer weet waar ik moet beginnen. Het brengt me weer terug in het hier en nu, bij de activiteit waar ik mee bezig ben.

Het mooie is dat het me ook weer richt op waar het voor mij echt om gaat .
Als ik met mijn dochter door de stad loop, ben ik met haar, en ervaar ik het contact. Als ik door het bos loop geniet ik van de geur en het groen. In de trein ben ik me meer bewust van de mensen om me heen en het landschap dat aan me voorbij trekt.

De doe-lijstjes zitten nog wel ergens in mijn hoofd hoor, maar op de een of andere manier lijkt het alsof er meer ruimte tussen mijzelf en mijn gedachten en gevoelens is, en dat geeft rust.

Het helpt mij om dingen ook echt gedaan te krijgen en het helpt mij vooral om het rare idee los te laten dat ik mijn doe-lijstje ooit echt af moet krijgen.