Van doen naar zijn

Iedere ouder wil dat zijn of haar kind gelukkig is.
Vanaf het eerste moment dat je kind, totaal van jou afhankelijk, in je armen ligt, wil je hem beschermen en wil je gevaar en ellende ver buiten de deur houden.

Loslaten

Maar zodra je kind geboren is begint ook het grote loslaten al.
Je kleine hummel leert lopen, gaat naar school, krijgt te maken met allerlei kinderen en  volwassenen en wordt dus ook steeds meer blootgesteld aan factoren waar jij niet direct invloed op hebt.
Natuurlijk is het jouw taak als ouder om je kind hierbij te begeleiden en om hem te beschermen.
Maar helaas voorkom je niet dat je kind af en toe valt, zichzelf pijn doet of door anderen gekwetst wordt.

Voor jou als ouder is het vaak moeilijk om te zien dat je kind pijn of verdriet heeft, ook al weet je wel dat je kind dit soort ervaringen ook nodig heeft om zich te kunnen ontwikkelen.
Kinderen hebben van alles te leren, maar ouders ook! Hoe laat je je kind los?
Mag het zijn eigen lessen leren?
Zijn eigen fouten maken?
Zijn eigen pad bewandelen?

Kusje-er-op

Wanneer je kind gepest wordt, heel verdrietig is of worstelt met zijn sociale contacten, kun jij je als ouder aan de zijlijn voelen staan. En dat is vaak nog wel het moeilijkste; dat je je zo machteloos voelt.
Het is moeilijk te verdragen dat je kind pijn heeft. Je wilt je kind helpen, een oplossing vinden, een ‘kusje-er-op’.
Maar soms zijn er situaties waar je geen controle over hebt en soms lijkt het alsof je echt niets kunt doen.

Wanneer je als ouder met je handen in het haar zit en geen enkele oplossing juist lijkt te zijn, kun je eigenlijk niets anders doen dan je aandacht op jezelf richten.
Een troostende gedachte kan zijn dat dit juist ook hetgeen is waar je je kind het meest mee helpt.

Hoe wil ik zijn?

In plaats van dat je vraagt: “Wat kan ik doen?” , kun je je de vraag stellen: “Hoe wil ik nu zijn?”

Hoe wil jij als moeder of vader zijn?, nu je kind zo verdrietig is, of  zoekend is naar hoe hij of zij moet handelen.
Op deze vraag kun je gelukkig meestal wel een antwoord vinden. Want hoe machteloos jij je in een situatie kunt voelen, je hebt altijd de keuze hoe jij er bent voor je kind.

Zo kun je je voornemen om stimulerend te zijn….aanmoedigend…..of relativerend. Misschien kies je er voor om ‘alleen maar’ liefdevol beschikbaar te zijn nu je kind het zo moeilijk heeft, zodat hij weet dat hij niet alleen is.

Door de focus te leggen op je houding en je gedrag help je jouw kind om verdriet en pijn te leren verdragen.